Της Χρυσάνθης Ιακώβου
Τέταρτος και τελευταίος (προς το παρόν) ο Αστικός Περίπατος που πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 8 Φεβρουαρίου (αν δεν ξέρεις τι είναι οι Αστικοί Περίπατοι δες εδώ κι εδώ) και στα πολλά ενδιαφέροντα που ακούσαμε από την Αναστασία Γιοβάνη και τον Βασίλη Γιαννογλούδη ήταν και για τους Εβραίους των Σερρών, που ζούσαν και άκμαζαν στην πόλη μας για 700 χρόνια.
Οι Εβραίοι των Σερρών βέβαια εξαφανίστηκαν το 1943, όταν τα βουλγάρικα στρατεύματα κατοχής τους συγκέντρωσαν όλους (γύρω στα 500 άτομα) σε ένα καπνομάγαζο στον λόφο Μαρούλη, από όπου οδηγήθηκαν στα ναζιστικά στρατόπεδα.
Όλα αυτά ειπώθηκαν την Κυριακή μπροστά στο Εβραϊκό Σχολείο, δηλαδή το 15ο Νηπιαγωγείο, όπου υπάρχει και μια μαρμάρινη πλάκα δίπλα στην είσοδο, υπενθύμιση για αυτό το θλιβερό γεγονός της σερραϊκής ιστορίας.
Αναρωτήθηκα λοιπόν: πόσα ξέρουμε για τους Εβραίους που ζούσαν κάποτε στην πόλη μας; Η απάντηση είναι: ΤΙΠΟΤΑ. Πόσοι ξέρουμε ότι κοντά στο σημερινό Μουσείο Σαρακατσάνων υπήρχε συναγωγή; Πόσοι ξέρουμε ότι στο Εβραϊκό Σχολείο υπήρχε συναγωγή; Το μόνο που έχει επιζήσει ως ανάμνηση είναι να ονομάζουμε το 15ο Νηπιαγωγείο Εβραϊκό.
Και συνεχίζω να αναρωτιέμαι: καλώς τοποθετήθηκε η μαρμάρινη πλάκα έξω από το σχολείο. Ποιος όμως έχει τη δυνατότητα να τη δει, πλην των… νηπίων και των γονιών τους; Δεν θα έπρεπε να υπήρχε κάπου ένα μνημείο, μια πινακίδα ενημερωτική, κάτι, ώστε να μην περάσει στη λήθη αυτό το κομμάτι της τοπικής μας ιστορίας;
