Ο Παναγιώτης Γκούβερης, γνωστός για το θεατρικό και πεζογραφικό του έργο, είναι ο συγγραφέας του θεατρικού «Μην κλαις ρε γοργόνα», που θα ανεβεί στις Σέρρες για μια παράσταση την Παρασκευή 27 Μαρτίου στα Αστέρια στις 21:00.
Συνέντευξη: Χρυσάνθη Ιακώβου
Το έργο σου έχει λίγο από… Σέρρες μέσα; Τι ακριβώς θα δούμε την Παρασκευή επί σκηνής;
Παρασκευή… να είστε έτοιμοι για μια επίθεση αγάπης και οργής προς τις Σέρρες, την Ελλάδα, τον ίδιο μας τον εαυτό. Μια γοργόνα, μια καπετάνισσα, ο μπαρμπ’ Αλέκος ο Μέγας και όλα τούτα με μπόλικο μπόλικο νερό. Τρένα συγκρούονται, καράβια βυθίζονται, αμπάρια ουρλιάζουν, ράγες δακρύζουν μπροστά στα μάτια μας. Και τότε εμείς κοιτάμε τα χέρια μας και αποφασίζουμε αν είναι αθώα ή ένοχα. Αυτό είναι το έργο.
Δεν είσαι Σερραίος στην καταγωγή, αλλά ζεις πολλά χρόνια εδώ! Πώς είναι να ζεις και να δημιουργείς στις Σέρρες;
Εγώ την έκανα τη μεταδημότευση. Νιώθω φουλ Σερραίος. Να σου πω την αλήθεια το πρωί τις μισώ τις Σέρρες. Μισώ τη διαφθορά της, την ασχήμια της, τις λακκούβες. Τα βράδια όμως λατρεύω την πόλη, γιατί την ονειρεύομαι. Μ’ αρέσει να τη φαντάζομαι ελεύθερη και μπροστάρισσα. Νιώθω ότι η πόλη είναι ακόμα σκλαβωμένη σε κάποιον άγνωστο κατακτητή. Σα να έχει καλυφθεί από ένα στρώμα άχνης…
“Τρένα συγκρούονται, καράβια βυθίζονται, αμπάρια ουρλιάζουν, ράγες δακρύζουν μπροστά στα μάτια μας. Και τότε εμείς κοιτάμε τα χέρια μας και αποφασίζουμε αν είναι αθώα ή ένοχα. Αυτό είναι το έργο”
Πώς αισθάνεσαι που το συγκεκριμένο έργο θα ανεβεί εδώ, στην πόλη που γράφτηκε;
Νιώθω σα να ξεγεννώ σε μαιευτήριο της γειτονιάς. Λίγο άγχος το έχω, αλλά… αγωνιώ! Είναι ωραίο να σε χειροκροτούν χέρια που σ’ αγαπάνε.
Ο θεατρικός σου λόγος είναι πάντα κοινωνικά αιχμηρός – μπορεί το θέατρο να «αλλάξει» τον κόσμο;
Το θέατρο άλλαξε εμένα. Μ’ έκανε πιο Παναγιώτη. Γνώρισα τον εαυτό μου, την πόλη μου, γνώρισα το δάκρυ μου μέσα από το θέατρο. Όχι, δεν μπορεί ν’ αλλάξει τον κόσμο, μπορεί ν’ αλλάξει τον τρόπο που δακρύζουμε για αυτόν τον κόσμο.
Τι ετοιμάζεις για το μέλλον, είτε σε θεατρικό κείμενο είτε σε πεζό;
Έχω ένα συρτάρι έργα… Δεν τα ξεχωρίζω σε πεζά και θεατρικά. Αυτό τον καιρό το συρτάρι είναι ανοιχτό και κάτι σπαρταρά… Δε λέω τι.
Περισσότερα για την παράσταση εδώ
