Συγγραφικό ντεμπούτο για τον Δημήτρη Μεγαλομύστακα, που έγραψε το παραμύθι «Το Βιβλίο που Ακούγεται Παράξενα – Στο Δάσος», ένα βιβλίο που δεν προορίζεται μόνο για ανάγνωση, αλλά και για… παιχνίδι!
Συνέντευξη: Χρυσάνθη Ιακώβου
Δημήτρη, μίλησέ μας για το παραμύθι που μόλις εξέδωσες.
Το «Βιβλίο που Ακούγεται Παράξενα – Στο Δάσος» είναι ένα παραμύθι που δεν θέλει απλώς να διαβαστεί… θέλει να παιχτεί. Το δημιούργησα βλέποντας τον γιο μου, ένα παιδί γεμάτο ενέργεια, φαντασία και ήχους. Ήθελα ένα βιβλίο που να μπορεί να τον «κρατήσει», να τον βάλει να συμμετέχει, να γελάει, να κάνει ήχους, κινήσεις, να γίνει μέρος της ιστορίας. Και το όμορφο; Δεν είναι μόνο του. Μια ολόκληρη σειρά βιβλίων είναι ήδη σχεδόν έτοιμη για παιδιά 2-5 χρόνων, αλλά και για μεγαλύτερα, που χρειάζονται επιπλέον στήριξη και ενθάρρυνση – κάθε ένα μια ξεχωριστή εμπειρία που ζωντανεύει με τη φωνή του γονιού.
Είναι το πρώτο σου βιβλίο. Τι σε οδήγησε στη συγγραφή;
Θα είμαι ειλικρινής. Δεν μεγάλωσα λέγοντας «θα γίνω συγγραφέας». Μεγαλώνω όμως λέγοντας: «Θέλω να είμαι παρών στη ζωή του παιδιού μου». Τα πρώτα χρόνια του γιου μου τα έζησα τρέχοντας… προς λάθος κατεύθυνση. Δουλειά, άγχος, ατελείωτες υποχρεώσεις. Και κάποια στιγμή, κοιτώντας τον να μεγαλώνει, κατάλαβα ότι ο χρόνος δεν σε ρωτάει. Φεύγει. Μια μέρα, παίζοντας μαζί του, άρχισα να του λέω ιστορίες κάνοντας ήχους ζώων που είναι και τα αγαπημένα του – και τον είδα να λάμπει γιατί μπορούσε να συμμετέχει, άσχετα που δεν μπορούσε να μιλήσει ακόμα. Εκείνη τη στιγμή ένιωσα πως γράφεται κάτι που δεν είναι δικό μου. Είναι δικό μας. Και έτσι ξεκίνησε το βιβλίο: όχι για να «ανήκω στη λογοτεχνία», αλλά για να ανήκω λίγο παραπάνω στη ζωή του. Και αν το βιβλίο διαβάζεται σαν βιβλίο, καλώς. Αλλά αν παίζεται… τότε γίνεται ανάμνηση. Και οι αναμνήσεις είναι οι μόνοι θησαυροί που δεν χάνονται.
Ποιο μήνυμα θα ήθελες να περάσεις μέσα από το παραμύθι σου;
Ότι τα παιδιά δεν χρειάζονται τέλειους γονείς. Χρειάζονται παρόντες γονείς. Έναν μπαμπά που θα γίνει λύκος. Μια μαμά που γίνεται ο ήχος του ποταμιού. Έναν γονιό που θα αφήσει για λίγο τον κόσμο του – για να μπει στον δικό τους. Γιατί, στο σύμπαν ενός παιδιού, ο γονιός είναι το πιο θαυμαστό και μαγικό δημιούργημα. Το μήνυμα δεν είναι «διάβασε αυτό το βιβλίο». Το μήνυμα είναι «ζήσε το με το παιδί σου». Δώσε του μια στιγμή που δεν θα ξεχάσει ποτέ. Γιατί αυτά θυμάται ένα παιδί μεγαλώνοντας: τις στιγμές που ήταν μαζί σου.
Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μεγάλη παραγωγή παραμυθιών. Τι πρέπει, κατά τη γνώμη σου, να προσέξουν οι γονείς όταν αγοράζουν ένα παιδικό βιβλίο;
Να μην κοιτάνε μόνο το εξώφυλλο. Να ψάχνουν ουσία, συναίσθημα, παιχνίδι και σύνδεση. Τα παιδιά –ειδικά στις μικρές ηλικίες– δεν χρειάζονται τέλειες εικονογραφήσεις ή εντυπωσιακές σελίδες. Χρειάζονται ένα βιβλίο που τους επιτρέπει να συμμετέχουν. Που τους δίνει ρόλο, χώρο, φαντασία. Και χρειάζονται κάτι ακόμα πιο σημαντικό: έναν γονιό δίπλα τους, όχι απλώς παρόντα στο δωμάτιο, αλλά παρόντα στη μαγεία της στιγμής.
Πού μπορεί να βρει κανείς το βιβλίο σου και πότε θα γίνει η παρουσίασή του;
Το βιβλίο θα είναι διαθέσιμο απευθείας από εμένα και μέσα από τα κοινωνικά δίκτυά μου. Είμαι σε συζητήσεις με βιβλιοπωλεία για να το βρείτε σε περισσότερα σημεία. Όσο για παρουσιάσεις; Θα γίνουν – και για παιδιά και για γονείς. Ο γιος μου είναι ήδη ο καλύτερος κριτής μου: αν γελάσει, αν χοροπηδήσει, αν το «ζητήσει ξανά», τότε ξέρω ότι είμαι στον σωστό δρόμο. Και αυτό το θέλω να το δω και ζωντανά, μαζί με άλλες οικογένειες.
(Δημοσιεύτηκε στο έντυπο Ser-Free, τ.72, Δεκέμβριος 2025)
